Kategoria: Więcej porad

Zdjęcie: z ogólnodostępnych źródeł

Zakupy w sklepach z używaną odzieżą są nie tylko opłacalne i interesujące, ale także okazją do nauki tolerancji

Czy kiedykolwiek czułeś się jak na prawdziwym poszukiwaniu skarbów w sklepie z używanymi rzeczami. Tam, wśród rzędów rzeczy z poprzedniego życia, można znaleźć prawdziwe perełki vintage za grosze.

Aby jednak zakupy były wygodne dla wszystkich i nie zamieniły się w chaos, ważne jest, aby znać niepisane zasady etykiety, ujawniła Martha Stewart. Od dbania o swoje rzeczy po uprzejmość wobec innych kupujących, te wskazówki pomogą sprawić, że następna wycieczka na zakupy z drugiej ręki będzie nie tylko produktywna, ale także przyjemna.

Sklepy z używaną odzieżą to małe skarbnice ograniczonych zasobów, w których każdy przedmiot może być prawdziwą okazją. Ale to właśnie z powodu tego „ograniczonego zasobu” czasami dochodzi do nieporozumień, takich jak pozostawienie koszyka bez opieki, sprawdzanie cudzych towarów i rzucanie rzeczy w dowolne miejsce. Często nie są to złośliwe intencje, ale zwykła nieznajomość etykiety. Eksperci i doświadczeni kupujący radzą przestrzegać kilku podstawowych zasad, aby zapewnić wszystkim wygodne i uczciwe zakupy.

Zasady etykiety sklepu z używaną odzieżą

1. Nie należy pozostawiać kosza bez nadzoru.Nawet na minutę koszyk pozostawiony na podłodze może zostać pociągnięty przez innych kupujących lub nawet „rozpakowany”. Utrzymuj swój własny porządek i szanuj czas innych.
2. Nie zabieraj przedmiotów z czyjegoś koszyka. Jeśli podoba ci się coś w czyimś koszyku, lepiej grzecznie zapytać właściciela, niż po prostu to wziąć.
3. Odkładanie rzeczy na miejsce.
   Jeśli zdecydujesz, że coś nie pasuje, starannie odłóż to z powrotem do odpowiedniego działu. Pomaga to uniknąć chaosu i uszkodzonych towarów.
4. Nie pakuj się „na wszelki wypadek”. Nie wkładaj do koszyka wszystkiego, co ci się podoba bez zastanowienia. Wybieraj tylko te rzeczy, których naprawdę potrzebujesz i które będziesz nosić.
5. Bądź uprzejmy dla innych kupujących. Konflikt o kurtkę vintage można rozwiązać łatwo i z humorem: uśmiech, mały żart, a nawet moneta do rozstrzygnięcia „sporu” sprawią, że atmosfera będzie przyjazna.
6. Pamiętaj o innych podczas robienia zdjęć. Jeśli robisz zdjęcia lub nagrywasz filmy do mediów społecznościowych, upewnij się, że masz oko na innych kupujących i nie przeszkadzasz im w tym procesie.
7. Nie rozbieraj się w hali. Niektóre sklepy zamykają przymierzalnie, aby zapobiec kradzieży. Jeśli przymierzanie jest konieczne, wybierz wygodne ubrania, które można łatwo przymierzyć.
8. Szanuj personel. Wielu pracowników second handów jest wolontariuszami lub otrzymuje zbyt niskie wynagrodzenie. Uprzejmość, proste „cześć” i „dziękuję” mają duży wpływ na przyjemną atmosferę.

Zakupy w sklepach z używaną odzieżą są nie tylko opłacalne i przyjemne, ale także okazją do nauki tolerancji, szacunku dla innych i własnych wyborów. Przestrzegając prostych zasad etykiety, nie tylko zwiększasz swoje szanse na znalezienie prawdziwych skarbów, ale także sprawiasz, że zakupy są przyjemne dla wszystkich wokół ciebie.

Ilustracja / Zdjęcie: z otwartych źródeł

Jeśli budżet na to pozwala, zdecydowanie warto zdecydować się na kompozycję z 15 lub więcej róż – wygląda spektakularnie i będzie świetną ozdobą pamiątkowych zdjęć.

Jeśli w przeddzień Walentynek młody człowiek nie wie, co podarować swojemu towarzyszowi, żonie lub obiektowi podziwu, to najbardziej korzystna opcja – bukiet kwiatów. Ale powinny to być specjalne kwiaty, które będą miały odpowiednią symbolikę i zadowolą dziewczynę. Na przykład bukiety róż o różnych odcieniach i rozmiarach są uważane za prawdziwy klasyk.

Dlaczego zwyczajowo daje się róże

Istnieją co najmniej dwie teorie na temat przyczyn powstania tej tradycji. Według pierwszej z nich, ksiądz o imieniu Walenty odprawiał potajemne ceremonie ślubne dla rzymskich legionistów, naruszając wyraźny zakaz cesarza dotyczący zawierania małżeństw podczas służby. Za swój czyn został skazany na egzekucję. Droga, którą go prowadzono, była usłana płatkami róż jako ciche błogosławieństwo i wdzięczność od tych, których związki pobłogosławił i przypieczętował przed Bogiem.

Zgodnie z drugą teorią, tradycja ta została stworzona przez władców Wschodu, którzy, aby wyrazić swoje uczucia, dawali swoim kochankom całe naręcza róż, starannie dobierając ich liczbę. Nawet udając się do swojej żony, władca kazał zebrać hojny bukiet, wypełniając jej komnaty zapachem świeżych pąków.

Ale nawet jeśli nie wierzysz w te legendy, nadal wybieraj róże. Dzięki swojemu luksusowemu wyglądowi z pewnością spodobają się każdemu.

Jak wybrać liczbę kwiatów w bukiecie?

Jeśli budżet na to pozwala, zdecydowanie warto wybrać kompozycję z 15 lub więcej róż – taki bukiet wygląda spektakularnie i będzie wspaniałą ozdobą pamiątkowych zdjęć. Jeśli fundusze są ograniczone, a wybranka nie przywiązuje wagi do przesądów, wypada podarować dwie szkarłatne róże, symbolizujące zjednoczenie dwóch serc, połączonych namiętnością i psychiczną intymnością.

Można również sprezentować:

1. Jedna róża. Ten gest jest odpowiedni, gdy spotykasz kogoś po raz pierwszy lub gdy chcesz wyrazić początkową sympatię i zainteresowanie.
2. Trzy kwiaty. Taki bukiet pomoże wskazać Twoje zainteresowanie i ciepłe uczucia.
3. Pięć. Taka kompozycja pozwoli wyrazić życzenia szczęścia, pomyślności i radości.
4. Siedem. Tradycyjnie podawana przy proponowaniu małżeństwa, choć w wielu kulturach liczba ta jest również kojarzona ze szczęściem.
5. Dziewięć. Z reguły ta liczba kwiatów symbolizuje szczerą skruchę, dlatego zaleca się wybranie większego lub mniejszego bukietu na święto.

Jeśli chodzi o kompozycję z trzydziestu trzech róż, jest to rodzaj życzenia szczerej i czystej miłości, więc jest to idealna opcja na Walentynki. A sto jeden kwiatów to poetycki symbol absolutnej, wszechogarniającej miłości, śpiewany w literaturze i kinie.

Zdjęcie: z otwartych źródeł

Każde ziarnko piasku na brzegu kryje w sobie historię milionów lat podróży i może pierwotnie pochodzić z drugiej strony Ziemi

Piasek na plaży wydaje się zwyczajny: po prostu tam jest, leży nad wodą, rozciągając się wzdłuż wody aż po horyzont. Powstaje jednak w wyniku długich naturalnych procesów trwających setki tysięcy i miliony lat – i wciąż pojawia się na naszych oczach.

Zrozummy, skąd bierze się piasek na plaży i jak to się dzieje, że jego frakcja jest zawsze tej samej wielkości.

Skąd się bierze piasek na plaży

Głównym źródłem piasku są skały. Skały i kamienie nieustannie pękają pod wpływem deszczu, wiatru, zmiennych temperatur i działania fal. Nazywa się to wietrzeniem. Najpierw skały pękają na kawałki, potem stają się żwirem, a następnie ziarnami piasku.

Rzeki i strumienie zbierają powstały materiał. Woda przenosi cząstki z lądu do mórz i oceanów, czasami setki kilometrów dalej. Po drodze ziarenka piasku zderzają się ze sobą, rozdrabniając i zaokrąglając. Gdy rzeka wpada do morza, prąd zwalnia, a ciężkie cząstki osiadają – piasek gromadzi się więc w pobliżu brzegów. Ale historia tego, skąd pochodzi piasek na plaży, nie kończy się na tym. Do gry wkracza ocean. Fale, pływy i prądy nieustannie przesuwają piasek wzdłuż brzegu.

Z tego powodu plaże mogą zmieniać swoje położenie: gdzieś jest więcej piasku, gdzieś mniej. Zimą sztormy często przenoszą piasek do morza, podczas gdy latem fale przynoszą go z powrotem na brzeg. Piasek przechodzi najdłuższy proces odlewania w historii, aby odegrać swoją rolę pod stopami.

Innym pytaniem jest, jeśli piasek formuje się miliony lat, dlaczego młodsze i odpowiednio większe i starsze drobne ziarna piasku nie są wymieszane razem na plażach? Innymi słowy, dlaczego piasek w jednym miejscu jest zawsze tej samej frakcji?

To proste – dzieje się tak z powodu ciągłego oddziaływania fal i prądów morskich: przetaczają się one po ziarenkach piasku, popychając je, wyrzucając duże cząsteczki do morza i przenosząc lżejsze dalej. Pozostawia to granulki, które są wystarczająco ciężkie, aby pozostać na brzegu, ale wystarczająco małe, aby fale mogły je łatwo przenosić z dala od lądu podczas sztormów i pływów.

Z czego zrobiony jest piasek na plaży

Nie każdy piasek jest pochodzenia skalnego. W tropikach duża jego część składa się ze szczątków żywych organizmów. Białe plaże często składają się z pokruszonych koralowców, muszli i szkieletów stworzeń morskich.

Czasami skład piasku może być dość nietypowy. Na przykład tak zwany „gwiezdny piasek” składa się z mikroskopijnych szkieletów organizmów jednokomórkowych w kształcie małych gwiazdek. A na niektórych plażach znajdują fragmenty betonu, szkła i cegieł wykonanych przez ludzi.

Kolor piasku zależy od tego, z czego jest zrobiony. Kwarc sprawia, że plaże są żółte, skały wulkaniczne czarne, koralowce białe lub różowe. Każda plaża jest zatem wyjątkowa: jej piasek odzwierciedla geologię, klimat i historię danego miejsca.

Co znajduje się pod piaskiem na plaży? Odpowiedź zależy od lokalizacji. Pod pokrywą piasku znajduje się oczywiście twardsze podłoże, które geolodzy nazywają substratem. Zwykle jest to mieszanka żwiru, kamyków i gruboziarnistego piasku, ale specyficzne cechy tej mieszanki różnią się znacznie w zależności od miejsca.

Głębiej mogą znajdować się osady gliny, starożytne gleby lub skały macierzyste. W niektórych miejscach ukryte są zakopane plaże – warstwy starego piasku utworzone tysiące lat temu na niższych poziomach morza.

Zdjęcie: z otwartych źródeł

Metoda ludowa pomoże poradzić sobie z powszechnym problemem

Prawie wszyscy ludzie w zimnych porach roku tworzą kondensację na oknach – co z tym zrobić, nie każdy wie. Z jednej strony, ze względu na ciągłe światło i cięcia ogrzewania, okna są bardziej narażone na zamarzanie niż „zamglenie”, ponieważ mieszkania są zimne, ale z drugiej strony – jak tylko pojawi się ciepło, natychmiast okna zaczynają „płakać”. Dowiedz się, co zrobić, aby zapobiec gromadzeniu się skroplin na oknach.

Jak wycierać okna, aby się nie pociły – Lifehack

Redaktorka Expressu podzieliła się z czytelnikami swoją metodą i opowiedziała, jak pozbyć się kondensacji na plastikowych oknach za pomocą środków ludowej. Ubolewała, że pierwsza zima w jego mieszkaniu była prawdziwą męką – pogoda była stale zła, a konsekwencje były widoczne nie tylko z zewnątrz, ale także w pomieszczeniach.

Pisze, że latem nie było żadnych problemów, ale gdy temperatura spadła natychmiast na oknach zaczęła tworzyć się kondensacja, a na ścianach pleśń. Wtedy musiałam się zastanowić, co zrobić, żeby okna się nie pociły – od razu w ruch poszły środki ludowe. Dziewczyna używała żwirku dla kotów i soli do pochłaniania wilgoci, stale otwierała okna, nie suszyła ubrań na kaloryferach, ale nic z tego nie pomagało, albo efekt był krótkotrwały.

Trzeba było więc pomyśleć, co zrobić, gdy okna się pocą – proste rozwiązanie przyszło do głowy samo. Autor porady próbował zastosować zwykły płyn do mycia naczyń na okna. Można to zrobić na dwa sposoby – albo rozpylić przez spryskiwacz, uprzednio wymieszany z wodą, albo wylać na szmatkę i dosłownie wetrzeć w szybę.

Takie polerowanie spowoduje, że brud i kurz dosłownie odlecą z okien, a detergent usunie również kondensację. Chodzi o to, że produkt tworzy na szybie warstwę ochronną, a woda jest rozprowadzana równomiernie, dzięki czemu okna już nie „płaczą”. Oznacza to, że wilgoć nie będzie gromadzić się u góry, a następnie spływać w dół wodospadami.

Tak więc, jeśli szukałeś wariantu, czym umyć okna, aby się nie pociły, to możesz spróbować tego flyhacka, ale pamiętaj, że nie należy przesadzać z detergentem, w przeciwnym razie na szybie pojawią się smugi, które zobaczysz dopiero następnego dnia. Oczywiście i tak nie będzie kondensacji, ale nikt też nie potrzebuje brudnych okien. W każdym razie, chociaż ta metoda jest skuteczna, ale pomoże tylko na krótką metę i tylko na zaparowane okna – na pleśń i grzyby, które mogą powstawać z powodu różnic temperatur i zwiększonej wilgotności, detergent jest bezsilny.

Zdjęcie: ze źródeł publicznych

Pies może być dobrym przyjacielem i dobrym towarzystwem, jeśli w pracy brakuje socjalizacji

Praca w domu to luksus pod wieloma względami – brak czasu na dojazdy, lodówka pełna zdrowej żywności, która nie kosztuje tygodniowej pensji, przytulne ubrania. Jest jednak jedna rzecz, której może brakować – koledzy z pracy. Domowe biuro może stać się samotne, więc posiadanie psa może być idealnym rozwiązaniem, pisze Best Life.

Artykuł wskazuje, że zwierzę poświęca uwagę i jest towarzyskie, bez irytujących telefonów. Jednak rasy są różne i nie każdy szczeniak ma odpowiednie „CV”. Na przykład, osoba może nie chcieć energicznego psa, ale zamiast tego planuje wybrać spokojniejszego zwierzaka.

Weterynarze powiedzieli nam, które rasy psów byłyby najlepsze w takim przypadku:

1. Pudel

Są łatwe w tresurze, ciche, hipoalergiczne i chętnie załatwiają się w domu. Co więcej, można je nawet wytresować do toalety.

Dipanshu Bedi, dyrektor ds. marketingu firmy zoologicznej, powiedział, że pudle są przyjazne dla ludzi w każdym wieku i „cicho przytulają się do ciebie podczas pracy”.

To powiedziawszy, radzi pamiętać, że istnieją trzy podgatunki pudli: standardowe, miniaturowe i zabawkowe.

„Jeśli wolisz mniej aktywne zwierzę, wybierz rasę standardową” – radzi Bedi.

2. Greyhound

Certyfikowany technik weterynarii i dyrektor ds. świadczeń ubezpieczeniowych Jenna Mahan powiedziała, że pomimo ich reputacji jako szybkich psów, „większość chartów chętnie wyciąga się na kanapie, najlepiej pod kocem”.

„Zazwyczaj są to ciche i zadbane zwierzęta o dobrych manierach i łagodnym zachowaniu” – zauważyła Mahan.

Certyfikowana pielęgniarka weterynaryjna, która prowadzi platformę internetową dla właścicieli zwierząt domowych, Emma Thompson, podzieliła się informacją, że jeden konkretny typ chartów jest szczególnie wspaniałą rasą dla osób pracujących w domu.

„Charty włoskie są łatwe w utrzymaniu, nie wymagają częstego szczotkowania sierści i wystarczy im jeden spacer dziennie. Są również niezwykle kochające i uwielbiają bliski kontakt ze swoimi właścicielami, co oznacza, że chętnie usiądą u twoich stóp lub na kolanach, gdy pracujesz” – wyjaśnia Thompson.

3. maltański boloński

Małe psy są najlepszymi towarzyszami w biurze, ponieważ mogą drzemać na kolanach podczas pracy przy biurku.

Właśnie dlatego ekspert od szkolenia psów Aaron Rice ujawnił, że maltańczyk boloński jest jedną z najpopularniejszych ras wśród osób pracujących w domu.

„Są to małe i ciche psy, które nie potrzebują dużo miejsca do poruszania się. Są również bardzo inteligentne i łatwe do wyszkolenia, więc mogą być świetnymi towarzyszami dla tych, którzy chcą spędzać więcej czasu w domu” – dodał.

4. Chihuahua

Lekarz weterynarii Linda Simon, kierując się zasadą „mniejsze jest lepsze”, faworyzuje chihuahua, najmniejszą rasę psów na świecie.

„Kiedy pracujesz w domu, twój partner w zbrodni powinien mieć pewne cechy. Nie chcesz psa, który wymaga ciągłej uwagi lub jest zbyt hałaśliwy. Zamiast tego powinieneś szukać spokojnego psa, który potrafi się bawić i nie robi zbyt wielu psikusów” – powiedział Simon.

Dodała, że psy tej rasy nie wymagają dużo ruchu, co jest plusem, jeśli nie możesz oderwać się od biurka, by pójść na spacer, ale uwielbiają czułość, więc warto poświęcić psu więcej uwagi w przerwach między pracą.

5. Dog niemiecki

Małe psy nie są odpowiednie dla każdego, więc jeśli wolisz większe psy, z przyjemnością dowiesz się, że dog niemiecki jest dobrym towarzyszem pracy.

„Zazwyczaj nie są zbyt pobudliwe, z wyjątkiem sytuacji, gdy ktoś nowy przychodzi je pogłaskać. Ich spokojne usposobienie sprawia, że są ciche i łatwe do wyszkolenia, co czyni je najlepszą rasą dużych psów dla osób pracujących w domu, pod warunkiem, że mają miejsce, w którym mogą się wyciągnąć i zdrzemnąć” – zauważył Mahan.

6. Labrador retriever

Lekarz weterynarii Corinne Wigfall nazywa tę rasę doskonałym, wszechstronnym wyborem.

„Będą grzecznie siedzieć u twoich stóp przez cały dzień, gdy pracujesz i dotrzymywać ci towarzystwa” – zapewnia.

Weterynarz zauważyła, że labradory potrzebują co najmniej 40 minut ćwiczeń każdego dnia, ale wierzy również, że „pomogą ci wyjść z domu i zwiększyć liczbę kroków po dniu pracy, abyś mógł się zrelaksować i odprężyć po ciężkim dniu w domowym biurze”.

7. Golden Retriever

Epidemiolog weterynaryjny i badaczka Stephanie Venn-Watson zasugerowała, że idealna rasa psa dla pracownika zdalnego powinna być w równym stopniu spokojna i aktywna.

Golden Retrievery są prawdziwym złotem, jeśli chodzi o te cechy.

„Psy te mają wrodzoną zdolność dopasowywania się do energii swoich właścicieli, więc będą leniwe, gdy jesteś rozproszony pracą, ale także gotowe dołączyć do ciebie na popołudniowy lub wieczorny spacer po okolicy” – wyjaśnia Venn-Watson.

8. Niehodowlany pies

Weterynarze zalecają przyjrzenie się zwykłemu psu, który może żyć na ulicy, który nie ma rodowodowych rodziców lub jest mieszanką kilku ras. Takie zwierzę można uratować przed życiem na ulicy lub oddać do schroniska.

Oprócz wzajemnej adoracji, która pojawia się po adopcji, psy ras mieszanych są zwykle chętne do zadowolenia, a zatem łatwe do wyszkolenia.

„Będą silne i zdrowe ze względu na mieszane pochodzenie rodziców – bez dysplazji stawów biodrowych lub innych zaburzeń genetycznych” – zauważają weterynarze.

Zdjęcie: ze źródeł publicznych

To właśnie bateria jest źle obsługiwana przez większość użytkowników

Nie tak dawno temu komputer był przywiązany do jednego miejsca – potężna jednostka systemowa, monitor, przewody i brak mobilności. Dziś wszystko jest inne: laptop stał się naszym stałym towarzyszem – w domu, w biurze, w kawiarni lub w podróży. Lekki, kompaktowy i wygodny, daje swobodę, ale jest całkowicie zależny od jednego krytycznego elementu – baterii.

To właśnie z baterią większość użytkowników źle się obchodzi. I to nie ze złośliwości, ale z powodu mitów i przestarzałych wyobrażeń. W rezultacie bateria zaczyna tracić pojemność znacznie wcześniej niż mogłaby. Jak ładować notebooka, by jego bateria działała dłużej i nie „padła” za rok czy dwa?

Jakie baterie są instalowane w nowoczesnych laptopach?

Większość nowoczesnych modeli wykorzystuje baterie litowo-jonowe (Li-ion) lub litowo-polimerowe (Li-Po). Zasada działania jest niemal identyczna: podczas ładowania jony litu przemieszczają się między elektrodami, magazynując energię, a podczas pracy oddają ją z powrotem.

Główną zaletą takich baterii jest ich wysoka pojemność i brak „efektu pamięci”, który kiedyś nękał baterie niklowo-kadmowe. Jest jednak pewien minus: baterie litowe są bardzo wrażliwe na warunki pracy. Przegrzanie, nieprawidłowe cykle ładowania lub stale wysokie poziomy napięcia przyspieszają chemiczne starzenie się ogniw, a ich pojemność zaczyna topnieć.

Błędy, które skracają żywotność baterii

Zawsze naładowany nie oznacza bezpieczny

Jednym z najczęstszych nawyków jest pozostawianie laptopa podłączonego do prądu nawet po osiągnięciu 100% naładowania. Często słyszanym argumentem jest „kontroler chroni baterię”. Po części jest to prawda, ale problem jest głębszy.

Gdy bateria jest utrzymywana w stanie maksymalnego naładowania przez długi czas, znajduje się pod zwiększonym napięciem. Powoduje to stały stres chemiczny, który stopniowo niszczy wewnętrzną strukturę baterii. W rezultacie akumulator szybciej traci zdolność do utrzymywania ładunku.

Skrajności: od zera do stu

Regularne cykle „0% → 100%” to kolejny scenariusz, którego akumulatory litowo-jonowe nie tolerują dobrze. Najbardziej komfortowy dla nich zakres to około 20% do 80%.

Pełne naładowanie sprzyja procesom utleniania wewnątrz baterii, a głębokie rozładowanie może powodować niestabilne reakcje chemiczne. Szczególnie niebezpieczne jest pozostawienie notebooka w pełni rozładowanego przez długi czas – może to prowadzić do głębokiego rozładowania i nieodwracalnego uszkodzenia ogniw.

Przegrzanie – cichy zabójca baterii

Ciepło jest głównym wrogiem baterii litowych. Ładowanie laptopa na kocu, kanapie lub poduszce blokuje otwory wentylacyjne, powodując gwałtowny wzrost temperatury. Dodajmy do tego ciepło generowane podczas procesu ładowania i mamy idealne warunki do przyspieszonej degradacji baterii.

Najlepsza temperatura do pracy i ładowania to około 20-25 °C. Regularne przegrzewanie nie tylko uszkadza baterię, ale także procesor, układ graficzny i system chłodzenia.

Tanie ładowarki – wątpliwe oszczędności

Nieoryginalne lub niecertyfikowane ładowarki często nie zapewniają stabilnego napięcia i prądu. Mogą one nie mieć odpowiedniego zabezpieczenia przed skokami napięcia lub zwarciami. W najlepszym przypadku skróci to żywotność baterii, w najgorszym uszkodzi laptopa lub nawet stworzy ryzyko pożaru. Bezpieczniej jest używać oryginalnego adaptera lub przetestowanego, certyfikowanego analogu.

Jak prawidłowo ładować laptopa

Obserwuj „złoty zakres”

Staraj się utrzymywać poziom naładowania w przedziale 20-80%. Jeśli korzystasz z zasilania sieciowego, a poziom naładowania baterii osiągnie 80%, odłącz ładowarkę. Gdy poziom naładowania spadnie do 20-30%, podłącz ją ponownie. To znacznie zmniejsza obciążenie ogniw chemicznych.

Nie trzymaj laptopa na 100% przez cały czas

Jeśli urządzenie jest często używane jako zamiennik komputera stacjonarnego, należy unikać ciągłego ładowania. Wielu producentów oferuje oprogramowanie lub ustawienia BIOS, które pozwalają ograniczyć ładowanie do, na przykład, 60% lub 80%. Jest to jeden z najskuteczniejszych sposobów na wydłużenie żywotności baterii.

Kontroluj temperaturę

Notebooka należy używać na twardej, płaskiej powierzchni, która nie utrudnia cyrkulacji powietrza. W razie potrzeby używaj podstawek chłodzących i regularnie czyść kurz z otworów wentylacyjnych.

Prawidłowe przechowywanie notebooka

Jeśli nie planujesz korzystać z urządzenia przez dłuższy czas, naładuj baterię do około 50-60% i przechowuj laptopa w chłodnym, suchym miejscu. Zarówno pełne rozładowanie, jak i pełne naładowanie podczas przechowywania są równie szkodliwe.

Kalibracja – tylko w razie potrzeby

Nowoczesne akumulatory nie wymagają regularnej kalibracji. Jeśli jednak wskaźnik naładowania zacznie pokazywać niedokładne wartości, co kilka miesięcy można wykonać pełny cykl rozładowania i naładowania, aby „przekwalifikować” kontroler.

Korzystanie z zastrzeżonych narzędzi

Dell, HP, Lenovo i inne marki oferują własne narzędzia do zarządzania baterią – z limitami ładowania, trybami oszczędzania i inteligentnym ładowaniem. Funkcje te faktycznie działają i są warte rozważenia.

Zadbaj o stabilne zasilanie

W niestabilnych warunkach sieciowych warto zabezpieczyć laptopa przed wahaniami napięcia. Dobrej jakości listwa przeciwprzepięciowa lub zasilacz UPS ze stabilizacją napięcia pomogą uratować nie tylko baterię, ale i wszystkie podzespoły urządzenia.